یلدا  جشن  آغاز  خلقت

                   ما بردیم  ، ما بردیم ، پول نفت ها رو ما خوردیم

هنوز سرمای زمستان از راه نرسیده است ولی پاییز امسال جور کم کاری سالهای قبل زمستان را می کشد ، سرمایی زود رس در محدوده جغرافیایی کشورمان ، که بر خیابانهای سیاسی  ام القرای اسلامی هم سنگینی و سردی خود را تحمیل کرده است .

فارغ از هر گونه نظری درباره چرا وچگونگی انتخاب نمایندگان از فیلتر ها و عبور از قیف های معروف رهبر و شورای نگهبان ، انتخابات این دوره برگزار شد .

انتخاباتی که بسیاری از دوستان ، چون خود من آنرا تحریم کردیم و تمامی بحثها در مورد انتخابات شد و اینکه شورای تهران می تواند چه بار سیاسی فراوانی داشته باشد و .... .

در شهرهای کوچک هم مشکلات مردم و فعالیتهای اجتماعی ...... .

خبرگان این دوره حتی از انتخابات شوراها مهمتر بود با اینکه کمتر در کانون توجه مردم ما قرار دارد و حضرات هم برای شرکت در شورا ها توفیق اجباری نصیب رای دهندگان کردند تا بتوانند یخ انتخابات خبرگان را هم بشکنند .

از این دست مسائل که بگذریم میزان شرکت مردم در این دوره از انتخابات به نسبت دور قبل کمی چشمگیر تر بود ، انتخاباتی که در دور دوم شوراها بنا به آمار خود مسئولان و حاکمیت در شهر تهران با استقبال 10 -11 درصدی روبرو شده بود .

اما به ناگهان مردمی که اکثریت شان حداقل درد نان دارند و اشتغال به صورتی تقریبا موثر در انتخابات شرکت می کنند !

اگراز رای دهندگان سنتی صرفنظر کنیم و آمارهای ارائه شده ای که صحت آنها همگی جای شک دارد مانند آری گفتن 98.2 درصدی در 11 فروردین 1358 به جمهوری اسلامی

( که کلا آن گونه انتخابات در شور انقلابی مردم و استفاده از فضا و جو گیر بودن اکثریت و... )  از اساس ایراد دارد و ....

به بقیه افراد واجد شرایط می رسیم ، جمعیتی باز هم بنا به آمار خودشان 46 میلیون نفری و یا بیشتر با رای دهندگانی که از 15 ساله تا ... داریم .

از حضور رای اولیها و افراد حزب باد که صرفنظر کنیم باز رقم قابل توجهی در انتخابات شرکت کردند اما نه 60 درصد نه 50 درصد نه اعدادی که آقایان می گویند چیزی کمتر در حدود 40 تا 45 درصد بنا به دیده های خود و دوستانم در بازدید های روز جمعه می گویم... .

از تمامی ایران اگر بخواهیم صرفنظر کنیم و تنها محدوده جغرافیایی شهر تهران را در نظر بگیریم ، می توان کردیت سیاسی بودن را تنها به تهران داد پس شرکت مردم در شهرهای کوچک آنجورکه آقایان تبلیغ میکنند هیچ سود یا ضرری در کل ساختار سیاسی کشور ندارد که حتی برای شرکت به روستا ها برویم و مساله قومیت و یا فامیلی و هم خونی را در نظر بگیریم به شرکت 90 تا 100 درصدی برسیم .

اما جای پرسش اینجاست ! مردمی که اکثرا با حاکمیت سر تعامل ندارند و در دور قبل بطور اندک بر صندوقهای  رای مهر تایید زدند چرا این بار به پای صندوقها رفتند ؟

این سئوالی است که شاید اکنون طرفداران دولت احمدی نژاد هم به خوبی جوابش را فهمیده باشند .

مهرورزانی که حتی تا ظهر جمعه بر ساز و دهل می زدند که پیروز انتخاباتند و شادمان از اینکه مردم باز هم با رای دادن قهر کرده اند تا از دل صندوقها  دوباره اسم آقایان ظهور کند اما ...

اما بازی در بعد ازظهر جمعه به گونه دیگر بود ورقها جور دیگری رو شدند و این گونه شد که حضرات بوی خوش خدمت که دوسالی است از بوی خوششان مردم ایران و جهان مست شده اند بازنده نمایش مضحک خود شدند.

مردمانی که رای دادند در واقع نه بزرگ به دولت احمدی نژاد گفتند ، ظهور دوساله او به همه نشان داد که تندروی و ترمز بریدگی سربازان گمنام امام زمان چه آینده ای را برایمان رقم خواهد زد .

رئیس دولت سازندگی ( رفسنجانی ) و مهره های دولت اصلاحات ( خاتمی ) پیروز میدان شدند آن هم با همه تردید ها در اعلام آمار و تاخیری که وجود دارد .

اگر وضع به همین رویه پیش رود و حکم حکومتی رهبر مهر ابطال بر بسیاری از صندوقها نزند ، افراد پیروز در انتخابات  شاید وزنه ای در برابر دولت ترمز و افسار پاره کرده باشند و تعدیلی موقتی در زندگی مردم ایجاد شود .

اما همه اینها یکسوی قضیه است با تبلیغاتی که طرفین ( هر دو طرف سر و ته یک کرباسند اما خب ... ) هر روزه در سایتها و تریبونهایشان میکنند و خود را فاتحان این نمایش از پیش نوشته شده می دانند ، بوی یک توطئه و یا یک دام جدید می آید !

بازی دانه و دامی که این بار با شکل و رنگی دیگر قرار است به مردم همیشه در صحنه وگشنه ارائه شود .!

فاتحانی که همه دعوایشان بر سر نفت است و برندگانی که زیر لب شعار می دهند ما بردیم مابردیم ، پول نفت ها رو ما خوردیم و به ریش همه مردم هم می خندند !

اما در این میان چه تحریم کرده باشیم وچه رای داده باشیم باید بسیار هوشیار باشیم تا دوباره بازی تکرار نشود اکنون زمان آن رسیده تا کمی قدرت نشان دهیم و بتوانیم از حریفی که خود به میدان فرستادیمش باج بگیریم .

اگر قرار باشد دوباره بازی خاتمی تکرار شود و مثلا فضا و جو موجود بهتر شود و دوباره بعد از طی دوره نقاهت به یک قرنطینه و تبعید فکری ، اجتماعی و سیاسی محکوم شویم بهتر است از هم اکنون به فکر باشم ویا همگی  بی خیال زندگی و یا حتی منکر زنده بودن خود شویم .

با ارائه کارنامه هشت ساله دوران اصلاحات و وقایعی که اتفاق افتاد و حضور ضعیف حضرات اصلاح طلب در سالهای پایانی و انتخابات دوره قبل ریاست جمهوری و بعد هم ظهور احمدی نژاد ها که با حضورشان فضای نیرنگ و شارلاتانیزم بر تمامی جو کشور حاکم شد .

مهرورزانی که با آمدنشان حرف از هاله نور آمد و به ناگهان هزاران امام زمان و رابط امام زمان  پیدا شدند و آهسته آهسته صحبتهای پوپولیستی و حتی گفتن و یا انجام دادن کارهای غیر ممکن و بیهوده  جان گرفت و باب فاشیزم و فاشیست آن هم از نوع اسلامی اش باز شد .

پس با همه این شرایط این بار باید مواظب باشیم چون راز بقای  و ماندن این رژیم سرطانی که در مدیریت آن هم مدیری انتحاری نشسته شاید دادن هزینه ای سنگین تر برای همه ما باشد که حتی اگر در راه مبارزه برای براندازی این رژیم کوشش نماییم و از شرایط به نفع خود بهره بریم مجبوربه دادن این هزینه سنگین نشویم .

بیاید حداقل از امروز هم که شده  تمرین دموکراسی کنیم وسعی را بر آن گذاریم که  پایه های مبارزه مدنی را محکم و استوار نماییم .

حداقل ما که رای ندادیم و یا آنهای که رای دادند همدیگر را متهم نکنیم .... .  

  با درود بر دوستان گرامی

  عزیزانی که با صدا و یا تصویر کانال یک (channel one) در این چند روزه مشکل پیدا کرده اند

لطفا : این مشخصات را در رسیور خود وارد کنند            
11785
27500
auto (3/4)
 افقي(h)
video pid:1760
audio pid:1720
pcr pid:1720

با سپاس از سهند عزیز

                                       ۲۴ آذرماه روز انتخابات

تقریبا چند هفته ای است که از طریق رسانه های جمعی و هر بلند گویی که در دست هئیت حاکمه موجود

می باشد شعار های گوناگونی برای شرکت در انتخابات و رونق دادن به بازار و کارزاری نمایشی تلاشی صد چندان  می شود .....

شعار فراگیر هم 24 آذر روز انتخابات هر ایرانی است که مدام از طریق همین رسانه ها به خورد مردم داده

 می شود  .

حال از نقش حذف ها و فیلتر های گوناگون که بگذریم و آن تعدادی را که برای نظام الهی و امام زمانی ما اشکال ایجاد نمی نمایند و بندگان فرمانبردار و ثنا گو می باشند در اکثر جا ها تایید صلاحیت می شوند و عده ای از افراد هم که بعد از تایید شدن تازه صلاحیتشان به علت محبوبیتشان زیر سئوال می رود ، دوباره رد صلاحیت

می شوند.. ...

به روز انتخابات می رسیم : همانگونه که انتظار هم می رفت بازار انتخابات آن هم در شورا ها با توجه به همه گیر بودن مشکلات مردم و ملموس بودن مردم با فعالیتهای اجرایی که می تواند توسط شورا ها در بهبود مسائل روزمره و اجتماعی مردم مفید واقع شود با استقبالی  بصورت نسبیتی مواجه گردید .

البته در مورد این امر هم به نکاتی کوچک اشاره می نمایم :

اولا انتخابات در شهر های بزرگ و خصوصا تهران با آن استقبال همیشگی که برای انتخابات ها ی دیگر صورت می گیرد ، صورت نگرفت ولی به نسبت دور قبل انتخابات شورا ها حضور مردم چشمگیر تر بود .

مردم ما اگر چه در دور قبلی انتخابات شوراها تقریبا بصورت 70 تا 80 درصدی در تهران انتخابات را بایکوت کرده بودند اما ظهور محمود خان را از گنداب قبلی مشاهده نمودند و نباید سرخوردگی از دوران دولت اصلاحات را هم نادیده گرفت که در ظهور پرزیدنت مهرورز موثر بود .

در شهرهای کوچک هم هر چه از مرکزیت دور شویم و به سوی روستا برویم میزان شرکت مردم افزایش پیدا کرده بود که در بسیاری از گزارش ها هم  تایید می شود .

انتخابات خبرگان هم که هر 8 سال یکبار صورت می گرفت و اینبار تمدید 10 ساله شد ، از جهاتی حائز اهمیت است .

در این دور از انتخابات به توجه به تعداد نامزدهای خبرگان که در حدود 500 نفر بودند و تقریبا یک پنجم واندی از آنها تایید صلاحیت شدند خود نشان بر میزان اهمیت این مجلس در میان حضرات معمم و بر کرسی تکیه زده دارد و نکته جالب انتخاب 86 نفری از میان این صد و چند نفر است .

پس هیئت حاکمه و شخص ولی فقیه تقریبا تا آنجا که ممکن بود افراد گزینش شده توسط خود را وارد این کارزار کرد و آقایان هاشمی و مصباح هم به دنبال نفوذی تاثیر گذار در این مجلسند ... .اما چیزی که پوشیده نیست دعوایی است که تنها سر لحاف ملا است میان حضرات و الا همگی سر و ته یک کرباسند .

همزمانی این دو انتخابات با هم برای بیشتر برای به رسمیت نشان دادن خبرگان بود و این را به خوبی می توان در حوزه ها اخذ رای هم مشاهده کرد که تفکیک واحدی برای جداسازی نبود و فرد رای دهنده در هر دو انتخابات شرکت می کرد .

از انتخابات خبرگان که گذر کنیم در انتخابات شورا ها در شهر تهران رقابتی در جریان است که بسیاری از حوادث و رویدادهای مهم را در سال های آتی در خیابانهای سیاسی ایران رقم خواهد زد .

جناب دکتر محمود خان که بر موجی سوار شد و با چرخ پاشنه روزگار بر کامش و آن ژست ها و ادا ها و حرفهای عوام گرایانه و شعارهای پوپولیستانه اش  بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زد .

در این مدت دوساله هم با توجه به اوج گیری سرکوبها و مجلس طرفدار و حامی  و دستان مهر گشای رهبرش بسیاری از مشکلات را پشت سر گذاشت ، در سیاست خارجی هم با توجه مشکلاتی که چند صد برابر شد اما در فکر بسیاری از عوام نقش رابین هود قهرمان رابرای خودش نقش بست .

اگر حامیان دولت او در این کارزار شکست را پذیرا شوند مجبور به عقب نشینی خواهند بود و اینجا نقش ما دوستان بسیار تعیین کنند ه است که چقدر بتوانیم بر مهرورزان فشار وارد کنیم و از اصلاحچیون و اصولگراییون ( همه اسمه ها فرقی با هم ندارن )  برای منافع خودمان در مبارزات سود ببریم.

اما به سراغ انتخابات امروز برویم با اجازه دوستان ساعت 8:15 بود از خواب بیدار شدیم و با توجه به شب قبل هم که تا دیر وقت بیدار بودم کمی کسل وگیج ...

مشغول کارهای روزانه شدیم و تلویزیون هم روشن بود و سیمای حاج عزت هم که سنگ تمام گذاشته بود :

اما به نکات جالب در مورد این انتخابات برسیم که بعضی را از پشت صفحه تلویزیون دیدیم و برخی دیگر را در گشت های خود در صبح و نزدیک ظهر و هنگام غروب و بازدید از حوزه ها مشاهده کردیم :

جناب رهبر که امسال خیلی عجله داشتند و در اولین ساعات رای گیری ( 9 صبح ) به حوزه اخد رای آمدند که در نوع خودش با توجه به انتخابات های قبلی بی سابقه بود .

اما محمود خان بر عکس نمایندگانش که کمی خوش تیپ شده بودند باز با همان کاپشن معروف خودش وارد میدان شد .

دکتر محمود رئیس دولت مهرورز و لیدر رایحه خوش خدمت  که بوی خوش خدمتشان دنیا را برداشته هم در همان ساعات اولیه رای گیری به پای صندوق حاضر شد ، فقط طفلک این بار هم با آن ادا و اطوار توجه دوربین ها را به خود جلب کرد ، حرکات جالبی که با شناسنامه در دستش انجام میداد ، خلاصه باعث سرگرمی خبرنگاران و عکاسها شده بود تا بندگان خدا از کسادی صندوقها زیادی حوصله شان سر نرود .

یکی از نکاتی جالب در این انتخابات تعویض صندوقهای اخذ رای به صنودقهای لاکی و پلاستکی بود و به قول دوستان دیگردور کارتن چی توز گونی نپیچیده بودند . برادران بسیجی و سپاهی هم که این بار به جای نیروی انتظامی در این چند ساله مسئول حفاظت صندوقهای  اخذ شده بودند . واقعا به خوبی توانستند نظم حوزه را حفظ نمایند و ار تخلفات جلوگیری نمایند ( جون دلشون )

برای نمونه خود من با چند تن از دوستان به یکی از صندوقهای اخذ رای رفتیم ، یکی  دو تن از این برادران احساس تکلیفشان خیلی درد گرفته بود و برای رفع این بلای مزمن به داخل صف رای وارد شدند .

تا نوبت این دوستان بشود ما هم با یک بنده خدا دیگر در حوزه مشغول قدم زدن بودیم تا به نزدیک میزهایی که برای نوشتن رای دهندگان بود رسیدیم ...

آقا جاتون خالی اولا بیرون سرد بود ما رفیتم کنار یک بخاری چسبیده به یک از میزها ایستادیم و مشغول ور زدن و تماشا تقریبا تا دوستان ما به پای میز  بیایند20 دقیقه ای طول کشید ، ما هم با کمال آرامش رای ملت را

 می  خواندیم و یا شخصی که آنجا ایستاده بود و در حضور ماموران برای بقیه برگه ها را از روی برگی که داشت پرمی کرد ،یکی مدام رد می شد و هر دفعه در گوش مردم یک اسم را زمزمه می کرد ، خود مامور نظارت با یک نفر گرم گرفته بود برادرانه کاندیداهای اصلح را پیشنهاد می داد .

نکته جالب دیگر حضور رای اولی ها بود ، نوجوانانی 15 ساله

 ( البته ما به یمن وجود قانون برای هر چیزی سن جداگانه داریم ، رای ، ازدواج ، سربازی ، گواهی نامه و ... )

نوجوانانی متولد 1370 که مطمئنا روزگار انقلاب را به یاد ندارند ، جنگ را هم ....

هولکاست تابستان 67 در اوین را هم ...دوم خرداد 1376 را هم و  18  تیر 1378 را هم   .

جوانانی که در نسل چهارم یا سه به اضافه یک طبقه بندی شان کردیم ، نوجوانانی که اکثرا دانش سیاسی پایین دارند ولی درکشان بسیار زیاد و بالا ست .

نوجوانانی که موسیقی درخونشان است و جز لزمات زندگیشان .... .

رپ خوانهایی که نسل ما با این نوع موسیقی کمی بیگانه بود ... قاطع ، رک ، ولی ریز بین و سطحی نگر

نسلی که مطمئنا از هم اکنون مشق دموکراسی می کند و روزی پرچمدار و شاید به ثمر رساننده مبارزات باشد .

بله دوستان امروز بسیاری از همین دوستان نسل چهارمی ما در صف های رای بودند ، آنها هم می خواهند تمرین دموکراسی بکنند و این حق آنهاست اما مطمئنا این نسل تازه با جهل و خرافات بیگانه است دیگر

 نمی توان به راحتی با وعده بهشت گولش زد و از پوپولیست و دروغ متنفر است ، این نسل به آنچه که دارد قانع نیست و همگی شان خواهان بهترین ها حداقل در مادیاتند . پس نمی توان این نسل را حامیان مهروز و اصلاح طلب بشمار آورد شاید برای رای دادنشان دلیل خودشان را داشته باشند  ، همانگونه که ما در دور اول به خاتمی اعتماد کردیم .

اما در کل من که خودم مانند چند انتخابات قبل هنوز در تحریم بودم و رای ندادم و بسیار ی از مردم و دوستان هم همینطور ... .

اما نباید منکر آن عده ای که رای دادند و باز هم رای خواهند داد بشویم ، خصوصا در انتخابات شوراها که

نمی تواند زیاد نقش و بار سیاسی داشته باشد . بغیر از رای دهندگان سنتی بسیاری برای خود عقاید گوناگون دارند و عده ای فراوان هم در حزب باد عضویت دارند و یا همرنگ جماعت .... .

(به پیشنهاد من)

اما از این تاریخ باید به دنبال راهکارهای جدید  باشیم و تنها به رای ندادن یا شرکت نکردن خود را محدود ننماییم ، باید به دنبال راهکارهایی برای بعد از تحریم باشیم .

حکومت اسلامی اگرچه روزهای خوشی را نمی گذارند وفاز فروپاشی از درون هم دارد رنگ و لعابی به خود

 می گیرد وسردارانی که ورقهایشان را دیگران سوزاندند و جمعیتی از معممین در کمین نشسته اند کم کم به

وزنه ای تبدیل می شوند اما در کل در ماهیت نظام وحفظ آن در حال حاضر توافق دارند و عقلانیتی که در پشت این نظام وجود دارد بسیاری از مهره های ما را به راحتی حذف کرده

 ( وجود مافیای پول و قدرت بسیار تاثیر گذار بوده )

جدای از مسائل گفته شده همیشه موج نامرئی حاکم بر بستر جامعه در لحظات حساس بسیار سرنوشت ساز بوده که ما هنوز نتوانسته ایم از این موج بهره فراوان ببریم .

موج فوتبال و یا تابویی که از احمدی نژاد در دانشگاه امیر کبیر شکسته شد را نباید فراموش کنیم ،

دولتی خودکامه  با افرادی نظامی در قوه مجریه ، وجود اتفاقات گوناگون در منطقه خودمان و نمایش قدرت آقایان در منطقه .... . هولکاست و ...

اما ناگهان یک جریان خودجوش پیامی روشن را میدهد تابوی احمدی نژاد شکست .

شاید برای همین است که بسیاری از دوستان هم در این انتخابات شرکت کردند ( درتهران )

اما هرچه که شد و تمام شد از امروز روز دیگری است تا نتایج هم اعلام شود ، نباید بایک  غوره و مویز ...

جامعه ما بیمار زخم خورده است بیماری که از بیماری اش نزدیک به صد سال می گذرد از مشروطه تا کنون !

ما هنوز مفهوم دموکراسی ، آزادی ، حق و حقوق شهروندی و ... نمی دانیم !

و در یک کلام ما ( اکثریت جامعه ) تعریفی روشن از جامعه مدنی و بعد از آن مبارزه مدنی نداریم !

چند درصد از مردم ما حقوق بشر، سکولاریسم ، آزادی بیان و ... را حداقل به عنوان تعریف می شناسند ؟ 

پس نباید دلخورده و سر خورده از شرکت مردم در انتخابات  باشیم .

هنوز باید بسیار فعال تر شویم تا بتوانیم مفهوم مبارزه مدنی را در ذهنهای خودمان و بعد مردم کنارمان القا کنیم .

انتخابات را تحریم کنیم و یا در آن با حضوری پرنگ شرکت نماییم ؟

هنوز چهار ، پنج روزی تا انتخابات ببخشید ( انتصابات گماشتگان ولی فقیه ) باقی مانده است .

هنوز هم صدای های گوناگون از جامعه ای چند صد صدایی که حکومتش تک صدایی است به گوش می رسد.

شنیدن صداهای گوناگون نه تنها بد نیست که موجب دلگرمی و شعف در وجودمان می شود . که هنوز هم مردمانمان پویا و اکتیو هستند اما خب این یک قسمت قضیه است .

جامعه ای سر خورده و جامعه ای فراموش شده از دوسو تنها در زمان انتخابات نظرات عامه مردمانش مهم

می شود .

از یک سو حکومت سرکوبگر اسلامی به همراه سیمای حاج عزت ضرغامی با آن چنان ساز و دهلی وارد میدان می شوند که هر کس نداند ، فکر می کند ام القرای اسلامی و مملکت آقا امام زمان بهشت برین و سرزمین موعود است .

از سوی دیگر سخنان ائمه جمعه و آن دایناسورهای فرسوده و فسیلهایی که هر 4 سال یکبار صدایشان به گوش می رسد و انتخابات را فرضیه الهی می شمارند و شرکت در آن را وظیفه شرعی. و نمی دانم اگر مرد در انتخابات شرکت کند و زن او شرکت نکند زن بر مرد حرام است و خوشا به حال آخوند که صیغه می کند . و اراجیفی از این دست که زنان برای شرکت در انتخابات و رفتن به مسجد به اذن شوهر احتیاج ندارند ( مرده گوزید ) ... .

تمامی مزخرفات ذکر شده نوعی شارلاتانیزم است که حضرات به راه می اندازند تا امت همیشه در صحنه و گشنه باز هم به میدان بیاید .

و چیزی که هرگز سئوال نمی شود این است که مگر انتخابات یکی از جایگاههای دموکراسی نیست پس با فیلتر رهبر و شورای نگهبان و جدیدا دولت این ادا و اطوار ها دیگر چیست .

دوستانی بزگوار و صاحبان قلم هم نظرات گوناگونی برای شرکت در انتخابات ویا عدم حضور در آن ارائه می دهند و برای اینکه حرف خود را تثبیت نمایند به تاریخ استناد می کنند که در واقع تاریخ چیز خوبی است اما به راستی به چه میزان در کشور ما از تجربه های تاریخی درس گرفته شده است .

دوستانی دیگر هم که صدا یا قلمشان بیشتر به جبر و عربده کشی می ماند تا نصیحت و تذکر دوستانه ، شعور عامه مردم  را به زیر سئوال می برند و تز خودشان را تجویز می نمایند .

حال به نقش پرنگ اپوزیسیون در این دوران که بپردازیم جای هزاران حرف و حدیث می ماند .

اپوزیسیونی که هیچ راهکاری بر روی میز خود ندارد و تنها با برگ دیگران بازی می کند و هرکس هم با فکر و ایده ای نو بیاید آقایان سریعا قصد حذف کردن او را دارند بدون اینکه حتی به حرفهایش گوش کنند .

حضرات اپوزیسیون از هم اکنون که احمدی نژاد خود را برای انتخابات دور بعدی ریاست جمهوری آماده کرده است ، پست ها را از هم اکنون بین خود تقسیم کرده اند تا روز آزادی ایران کشور دچار هر ج و مرج نشود .

واقعا این بندگان خدا همبه فکر مردم هستند .

وقتی که در فکر دولتمردان ما این چنین نمادی از انتخابات  وجود دارد و همه خود را انا الحق می داند باید فاتحه جامعه را خواند .

دوستانی دیگر هم در این دست پیدا می شوند که شاید تازه هم از ایران رفته باشند اما خب فضای کشورهای جدید بر روح و جان و افکارشان زیادی اثر کرده است و این بزگوران هم اعتقاد بر این دارند که تنها از راه شرکت در هر گونه انتخابات و یا نظر سنجی و حضوری پرنگ حتی در برنامه هایی که خود آقایان ترتیب

می دهند می شود به هدف نهایی رسید.

دوستانی که در بالا ذکرشان رفت تز مبارزه مدنی با کمترین هزینه و تلفات را در ذهن دارند غافل از اینکه برای کوچکترین تغییرات در ایران هم این معیار ها جواب نمی دهد .

اما خب در این سردرگمی چه باید کرد .؟؟؟؟؟؟؟

من که خود شخصا به این اعتقاد ندارم که خاتمی ( ویترین خوش رنگ و آب اصلاحات ) به تنهایی و یا به کمک به اصطلاح اصلاح طلبان  موفق به برد در بازی 2 خرداد شد .

نمی دانم فراموشی چیز خوبی است یا نه ، حتما باید باشد والا ما از ظهور شکست های پی در پی چه بر روزگارمان می آمد . درست است که آقایان اصلاح طلب در اوائل انقلاب هم مدتی در صدر بودند اما براستی این

تئورسین های نظام نبودند که بر بازی و موج خروشان مردم سوار شدند و بازی اصلاحات را به راه انداختند .

مگر مردم ما در آن حماسه تاریخی و دور اول انتخاب خاتمی نه بزرگ بر ولی فقیه و گماشتگانش نگفتند .

خب جناب خاتمی هم هشت سال بعد مزد مردم را به خوبی داد و در آن جمع به یاد ماندنی فرمودند که رئیس جمهور یک تدارک چی بیشتر نیست .

شاید این چنین بی رحمانه نقد خاتمی را کردن جایز نباشد اما گاهی انسان از اشخاصی در لباس دوست ضربه هایی می خورد که یک عمر برایش عذاب و رنج به همراه دارد.

وقتی یک شخص آن هم با مقامی بالا ( ریاست جمهوری ) رئیس یکی از سه قوه این چنین نظری دارد پس مشخص می شود که معنا و مفهوم انتخابات در ایران ما چگونه است .

وقتی شخصی مانند احمدی نژاد بر کرسی ریاست تکیه میزند و الهام ، شمسی پهلوون به قول استاد و زریبافان خادمین به مردم می شوند وای به حال جامعه  وای به حال دموکراسی ..... .

شاید بگویید مردم در آن انتخابات هم حضوری پرنگ نداشتند و نتیجه چنین شد ؟

اما براستی با دوستان درون مرزی چون خودم صحبت می کنم آیا باز هم با آن انتخاباتی که خود من در آن شرکت نکردم و دلایل خودم را هم برای اینکه خود را قانع کنم داشتم و دارم .میزان شرکت مردم باز هم پرنگ بود خصوصا در دور دوم .... .

خب برویم به سراغ کاندید ها ؟

به غیر از رفسنجانی آیا مردم با چه شخصیتی ملموس تر و آشنا تر بودند ؟

احمدی نژاد را به چه میزان می شناختند ...؟

اصلاح طلبانی که در واقع مردم آنها را محترمانه بایکوت کرده بودند برای بازگشت به صحنه چه نماینده ای را داشتند آیا جناب معین شخصی ایده آل بود که بتواند بر کرسی ریاست تکیه زند ؟

خود شخص ایشان شاید از زمانی که مسئول وزرات علوم بود و حوادث کوی دانشگاه اتفاق افتاد مبرا باشد اما به راستی می توانست از عهده پستی چون ریاست جمهوری بر آید و یا اینکه هر روز وزیری ازکابینه  او به مجلس احضار می شد تا استیضاح شود و جناب معین هم باید سریعا به دسبوسی آقا می رفت تا خاطر آقا مکدر نشود ... .

مگر از عطا الله مهاجرانی بعنوان نماینده بعدی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری یاد نمی شد ، پس چه شد این آقا ؟

دیدید چه پرونده کثیفی برایش درست کردند چندین زن صیغه ای و ... ؟

خب به حال جامعه باز گردیم : به حمد الله صیغه حلال است ( فحشا از نوع اسلامی ) تمامی مراجع فتوا دادند و بعد هم فاطی کماندو ها در تظاهراتشان به نقل فاطمه (ع) حدیث می آوردند برای مزایای صیغه .... .

بعد در همین ماه قبل سی دی های هرزه وارد بازار می شود ...

به ناگهان بیشتر مردان ما به هرزه هایی تبدیل می شوند و همه خواهان دیدن یک و یا چند سی دی ؟

به راستی این جامعه چه بر رورگارش آماده  ؟

مردمانی خسته و شکننده و پرخاشگر که از همین  هفته قبل باید برای یک نان لواش به جای 14 تومان 20 تومان بپردازند .بله درهمین هفته قبل در سالی که دولت مهرورزی قرار بود پول نفت بر سر سفره ها بیاورد ؟

تخم مرغ دانه ای 100 تومان ... .

خب البته که شرکت در انتخابات وظیفه ملی و شرعی ماست تا دل دشمنان نظام ما شاد نشود . نظامی که از یک سو به خدا  و از سوی دیگر به چاه جمکران متصل است .

اگر انتخابت خبرگان برای تعیین و نظارت بر کار رهبر است پس چرا همان اشخاص مورد تایید او وارد شورا

 می شوند و مردم ما به قول دوستان باید در انتخابات شرکت کنند .شما آیا نماینده ای می شناسید که با مردم باشد نه با حضرات ؟ حال به فرض یک نماینده هم رفت در این شورا، به تنهایی چه کاری می تواند بکند .

در انتخابات شوراها :

ائتلاف مهر و کوفت و درد ... همه حامیان برادر محمود احمدی نژاد با امکانات مالی فراوان ... .

آیا کاند یداهای مستقل شانس پیروزی دارند ؟

بله شوراها در مقاطعی می توانند موثر باشند خصوصا در شهرهای کوچک ؟

اما حضراتی که توصیه به شرکت در انتخابات می کنید . خبر دارید در بسیاری از همین شهرهای کوچک اکثر اشخاصی که برای مردم کاری کردند و در دور قبل در شورا بودند در این دوره رد صلاحیت شده اند .

به خدای ایران سوگند وقتی مواد فروشی که در همین کوچه خودمان مشغول خدمت به جوانان انقلابی است تایید

و کاندید شورا می شود و هر بار که آقا را می گیرنند 24 ساعت بعد بیرون است .. . در این شورای نماینده شده باید فاتحه این انتخابات صوری را خواند .

انتخابات شورا در تهران هم که جای خود را دارد بین دوگروه  مهرورز و اصلاح طلب؛ از بقیه گروهها هم فاکتور می گیریم ...

حال دوستان بزرگورا شما بگویید باید در این انتخابات شرکت کرد یا نه ؟

از سویی جامعه جهانی میگوید منتظر پیام مردم ایران است ما هم  ( بر سر دادن پیام هنگ کرده ایم )

از سویی شورا ها بخصوص تهران در نظام سیاسی کشور نقش دارند و پایه های ریاست جمهوری و....

را تعیین می کنند و از سویی شرایط بین المللی ... .

مشکلات ایران در منطقه ... بازی  عراق و لبنان ... .

تحرکات جدید کشورهای عربی در منطقه ، شاید هم تا چند وقت دیگر درگیری ایران و عربستان !

حال شما اندیشمندان بزگورار بگویید ما چه بکینم شکرت کنیم یا نه .؟ با شرکت و یا عدم شرکت ما جهانیان چه پیامی برداشت می کنند . ؟

                             دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر

         گرامی باد یاد محمد مختاری و محمد جعفر پوینده قربانیان قتلهای زنجیره ای

درهشتمین سالگرد جان باختن محمد مختاری و محمد جعفر پوینده ، یاد عزیزانمان را بر مزارشان درگورستان امام زاده طاهر کرج از ساعت 14 تا 16 روز جمعه 17 آذر ماه 85 گرامی می داریم. وسیله ایاب و ذهاب در میدان ونک، خیابان ملاصدرا و میدان انقلاب جنب دانشکده پزشکی تا ساعت 13 فراهم است.

خانوده های مختاری و پویند

۱۶آذر را همگی بعنوان روز دانشجو می شناسیمش ، ولی این روز برای ما در سالهای اخیر معنی ومفهومی تازه تر دارد

۱۶آذر اگر در قدیم تنها روز دانشجو بوده و بیانگر صدای آنها در دوران ما به روز فریاد به استبداد تبدیل شده است ، صدایی که داد دل همه مردم ایران است

اگر در ۱۶ آذر سال۱۳۳۲سه دانشجو به شهادت رسیدند ، امروزه بعد از گذشت ۵۳سال باز هم چکمه های سنگین استبداد بر گلوی مردم ایران روز بروز بیشتر فشرده می شود.

درست ۴۶ سال از آذر ماه۱۳۳۲گذشت ، ۱۸ تیر ۱۳۷۸ نیز به یک تراژدی دیگر تبدیل شد . باز هم دانشجو کشته شد ، باز هم مهر خاموشی بر لبانش بسته شد و باز هم زندانها از دانشجویان و روشنفکران لبریز گردید....

دانشگاه ، با آمدن نامش بر ذهن هرکسی تصویری تداعی می شود و بر ذهن عامه دانشگاه تهران ....

عکسی بزرگ و نماد سردر دانشگاه که هنوز هم هروزه بر روی اسکناس های پنجاه تومانی دست به دست

 می چرخد .

دوران دانشجویی ، دورانی که تا پا به عرصه اش نگذاشته ای رویایی خوش و آرزوی بسیاری است .

رویایی که در اولین سالهای جوانی ات و یا در انتهای نوجوانی ات شاید   همه وجودت را فرا گیرد .

و اما 16 آذر روزی که روز دانشجو می نامندش و چون و چرایش را هزاران بار گفته اند .... .

وارد  دانشگاه می شوی  و در باورهایت خوشحال از اینکه روزی از این روزها را با نام تو نام گذاری کرده اند .

اما همه این خواب خرگوشی  به یکی ، دو هفته و یا نهایتا یک ماه اول محدود می شود .

با همان نگاه تازه واردت به محیط جدید در می یابی که اینجا  هم با دبستانها و دبیرستانهای شهر تو هیچ تفاوتی ندارد ، باز هم همان ایدولوژی های پوچ و هزاران خرافات و تزویر و شارلاتانیسمی که باید این بار از نوع مثلا علمی اش هضم کنی ....

حرفهای تکراری با رنگ لعابی جدید به خوردت داده می شود ، دشمن ، تهاجم فرهنگی ، در خطر بودن اسلام ،

دانشجوی اسلامی ، وفادر به رهبر و خادم حکومت اسلامی و ... باز به یاد همان شعار معروف در صبحگاهان

مدرسه ات می افتی :

خدایا ، خدایا تا انقلاب مهدی از نهضت خمینی محافظت بفرما از عمر من بکاه بر عمر او بیافزای

باری دوست خوبم و یار دبستانی حتما تو هم بهتر از من همه این مسائل را می دانی ...

در تشکل های دانشجویی هم وضعیت در حال حاضر به همین رویه و باسرعت نجومی روبه افول همچنان ادامه دارد .

بعد از آن انقلاب به قول حضرات فرهنگی که در دانشگاهها  صورت گرفت و هزاران استاد و دانشجو تصویه شدند و پاکسازی و یا از کار اخراج گشتند و بازنشسته ، هنوز هم بازنشستگی زود هنگام اساتید در جریان است و هنوز هم دانشجویان از دانشگاهها اخراج می شوند .و در فضای امنیتی و اطلاعاتی کشور که شامل دانشگاه هم می شود و به یمن سر کار آمدن دولت مهرورزی که نه تنها چیزی از مهر و عدالت سرش نمی شود بلکه با آن دلقکهای سیاسی که بعنوان وزیر و وکیل معرفی کرده و با کادر نظامی و سپاهی که اکنون در راس قدرت اجرایی و تصمیم گیری کشور حاکم شده صحبت از انقلاب فرهنگی دومی به میان می آید .

در اواخر دولت سازندگی ( اکبر شاه خودمان ) دور  تازه ای از برخورد با فعالین دانشجویی و فعالین سیاسی و اجتماعی در جریان بود و در همان هنگام جنبش زیر زمینی متفکرین و روشنفکران به همراه عده بسیاری از دانشجویان مصمم و هم پیمان شده بودند تا نهال تازه پا گرفته جنبش را به ثمر رسانند .

تاریک اندیشان ومحفل نشینان هم که مدتی بود در حمام خون آب تنی نکرده بودند ، دوباره می رفتند تا به ارضای امیال شیطانیشان بپردازند ...

در همین روزگاران بود که در آستانه آن خرداد معروف قرار گرفتیم و سید خندان با آن پوسترهای تبلیغاتی ساده

بر دیوارهای شهر ها خودنمایی کرد . اکثریت هم با دیدن تصویر این آقای عبا شکلاتی  یک ایکس بزرگ بر ذهنشان نقش بست .

حال از نقش تئوریسن ها که در خیابانهای سیاسی ایران جولان می دادند بگذریم ، طیف چپ که با راست در واقع هیچ فرقی ندارد ( همان اصلاح طلبان ) هم نیم نفس هایی می کشیدند .

سید علی آقا هم وارد معرکه شد و با آن گافهایی که داد و آنطور نوشتن اسم جناب ناطق که واقعا تابلو کرد .

باعث شد تا جامعه ای که با رای دادن قهر کرده بودند و برای رو کم کنی هم که شده تا ساعتهای پایانی بر

 باجه ها  صف کشند تا این بار یک نه بزرگ بگویند .

دوم خرداد شکل گرفت و حضرات مجبور به پذیرش .....

از فردا به جای اینکه فکری به حال حماسه سازان ( مردم ) دوم خرداد شود ، جناب خاتمی لیدر پشت ویترین اصلاحات شد و حجاریان ها موج اصلاحات را به جامعه تحمیل کردند ، ما هم که همیشه ثابت کرده ایم مردمان روزهای سخت نیستیم متوجه نبودیم که در گرماگرم این پیروزی چه هزینه هایی بر ما تحمیل می شود .

جنابان اصلاح طلبان بازی دانه و دام را به راه انداختند و ما کم کم درگیر بازی شدیم .

ناگهان ورقها برگشت ، باند سعید خان به دستور اربابانش مشغول به کار شد تا تمامی پروژه های نا تمام را

به یکباره به اجرا در آورد ، نهایتا بازتاب چیزی را که آقایان فکر می کردند ، از آن حذفهای فیزیکی نصیبشان نشد و حال این جنبش بود که بر موج اصلاحات سوار شد .

پیاده نظام جنبش به راه افتاد و در خانه های سیاه و سفید شطرنج سیاسی با چند حرکت آقایان را مجبور به عقب نشینی و گرفتن چند امتیاز کرد که هر چند جزیی ، اما بسیار تاثیر گذرا بود .

ناگهان خبر رسید که جام شوکران را حاج سعید سر کشیده و باقی قضایا ...

کوی دانشگاه شلوغ می شود و تمامی اتفاقاتی که باید رخ می داد بوجود می آید ، حرکتی که شاید بتوان گفت خودجوش ، از جنبشی جوان سال و خواهان رفرم .... کم تجربه اما صادق و استوار  در اهدافش .

جنبشی که با خون دل هزاران مادر و پدر ایرانی پا گرفت  .

جنبشی که از خون شهیدان وطن در آن اعدامهای انقلابی و جنگ 8 ساله و اعدامهای 67 آبیاری شد .

جنبشی که می خواست ملی باشد اما ملی گرایی کفر بود .

جنبش تنها به نبرد دژخیمان رفت ... حتی این بار پدر و مادر ها هم نبودند ....

تیغهای بی رحم استبداد گلبرگهای خیزش را پرپر کرد و در زیر چکمه های استبداد حتی رنگی از گلبرگها بر روی سنگفرش ها نماند .

روز ها گذشت تا به کارزار امروز رسیدیم .

هزاران دانشجوی سرخورده ، هزاران تبعیدی ناخواسته ، هزاران زندانی دانشجو و ..... .

اعتیاد ، بیکاری ، خودکشی ، سرخوردگی و ... بر پوسته جنبش نشسته اما هنوز جنبش استوار است .

جنبش استوار مانده تا در اولین باران تن خود را از تمامی چرکها بشوید .

دانشگاه همچنان زنده است و همچنان به حیاتش ادامه می دهد می دانی چرا ؟

چون دانشگاه گلچینی از اقشار جامعه است با هر طیف و دیدگاهی با هر شغل و جایگاهی ....

جنبش همچنان زنده است و زنده می ماند ، شاید نقش گلبرگها را از روی تخته سیاهها پاک کرده اند اما نقش گلبرگها بر روی ذهنها همچنان به یادگار مانده است .

شاید این بار راویان خشونت و انکار کنندگان هولکاست ، جانیان 67 و محفل نشینان بخواهند رنگ خشونت به بازی دهند و حتی برای بازی ننگینشان این بار بسیج دانشجویی و لومپنهای بی هویت را به بازی رو در رو کشانده اند وکمیته های انضباطی و نیروی انتظامی و حفاظت اطلاعات را پشتیبان آنها گذاشته اند .

اما این جنبش دانشجویی شاید این بار مجبور به دادن هزینه ای سنگین شود ، اما قطعا سر بلند از این بازی

به بیرون می آید .چون این بار دیگر با احساس به پیش نمی رود و تجربه نسل دوم وسوم رادر کارنامه اش  دارد و نسل چهارمی که تازه به میدان آمده .... .

اما باید بسوی آن روز رویم که متحد و یک صدا و پرقدرت پیام خود را به همگان برسانیم .

این بار اگر قرار باشد به بیرون بیایم ، یکبار اما پر قدرت باید به میدان برویم .

فراموش نکنیم همچنان صحنه در دستان ماست .

گرامی باد 16 آذر روز دانشجو

گرامی باد 18 تیر

گرامی باد یاد اکبر محمدی

احمد باطبی و کیانوش سنجری را فراموش نکنیم

من اگر برخیزم ، تو اگر برخیزی همه برمی خیزند

من اگر بنشینم تو اگر بنشینی چه کسی برخیزد

چه کسی با دشمن بستیزد

از کجا که من وتو شور یکپارچگی را درشب برپا نکنیم

از کجا که من تو مشت رسوایان وا نکنیم  ....

یار دبستانی :

۱۶ آذر اگر در قدیم تنها روز دانشجو بوده و بیانگر صدای آنها در دوران ما به روز فریاد به استبداد تبدیل شده است ، صدایی که داد دل همه مردم ایران است
اگر در ۱۶ آذر سال۱۳۳۲سه دانشجو به شهادت رسیدند ، امروزه بعد از گذشت  ۵۳ سال باز هم چکمه های سنگین استبداد بر گلوی مردم ایران روز بروز بیشتر فشرده می شود .

 گرامی باد ۱۶ آذر روز دانشجو
                                                   ننگ بر استبداد وننگ بر طالبان ایران

احمد باطبی و کیانوش سنجری را فراموش نکنیم

              یکم دسامبر ( 10 آذر ) روز جهانی مبارزه با ایدز

HIV چيست ؟ 

 HIV مخفف " Virus  Immunodeficiency Human " به معني "ويروس نقص ايمني انسان" مي‌باشد.  ويروس ، يك ذره زنده خيلي كوچك است كه مي‌تواند تكثير و پخش شود اما براي زندگي نياز به موجود زندة ديگري دارد. وقتي ويروس، سلولي را آلوده كند شروع به تكثير در داخل آن سلول مي‌كند كه در نهايت منجر به آسيب آن سلول مي‌شود.  انسان مي‌تواند توسط فرد ديگري كه به HIV مبتلا است آلوده شود و او نيز مي‌تواند بقيه افراد را آلوده كند و بر اين اساس HIV منتشر مي‌شود.

به فردي كه به HIV آلوده است  HIV(  +HIV مثبت)  اطلاق مي‌شود.

(سيستم ايمني، گروهي ازسلولها و ارگانها هستند كه بدن را در برابر ويروسها و عفونتها محفاظت مي‌كنند.)

چرا HIV خطرناك است ؟

اگر سيستم ايمني بدن به ويروسها حمله مي‌كند و آنها را مي‌كشد پس مشكل چيست ؟

ويروسهاي مختلف به سلولها و بافتهای مختلفي از بدن حمله مي‌كنند. برخي ويروسها به پوست، برخي به دستگاه تنفسی و … حمله مي‌كنند. چيزي كه HIV را اين چنين خطرناك كرده اين است كه HIV به خود سيستم ايمني حمله مي‌كند. سيستم ايمني، گروهي ازسلولها هستند كه بدن را در برابر انواع عفونتها محفاظت مي‌كند و بدون آنها٬ توانايي بدن براي مبارزه با نواع عفونتها تضعيف مي‌شود. لذا وقتی ويروس HIV وارد بدن فردی شود به تدريج قدرت دفاعی بدن وی ضعيف می شود و اين فرد در برابر انواع بيماريها و عفونتها حتی آنهايی که در حالت عادی بيماريزا نيستند آسيب پذير میگردد.اين روند قابل رؤيت نيست و راهي وجود ندارد تا با نگاه كردن به افراد بگوئيم كه آيا به HIV مبتلا هستند يا خير٬  ولي آزمايش خون مي‌تواند پس از چند ماه از اولين تماس، ويروس را در خون آشكار كند.افراد آلوده به HIV ممكن است سالها كاملاً سالم بمانند و حتي خودشان ندانند كه آلوده هستند.

ايدز چيست ؟

 ايدز (AIDS) مخفف Acquired Immune Deficiency Syndrome به معني سندرم نقص ايمني اكتسابي مي‌باشد.وقتی سيستم ايمني آسيب ببيند، نه تنها در برابر ويروس HIV (كه در آغاز به آن صدمه زده) بلكه به نسبت به بقيه عفونتها هم آسيب پذير مي‌شود و ديگر قادر به كشتن ميکربها و ويروسهايي كه قبلاً برايش مشكلي ايجاد نمي‌كردند نيست و لذا با گذشت زمان، افراد آلوده به HIV بيشتر و بيشتر بيمار مي‌شوند و معمولاً سالها پس از آلودگي به يكي از بيماريهاي خاص٬ شديداً مبتلا مي‌شوند و در اين زمان گفته مي‌شود كه آنها به ايدز مبتلا شده‌اند. بنابراين  زماني كه فرد آلوده به ويروس HIV براي اولين بار به يك بيماري جدي مبتلا شود و يا وقتي كه تعداد سلولهاي ايمني باقيمانده در بدن او از حد معيني كمتر شود، مبتلا به بيماری ايدز در نظر گرفته می شود.

ايدز يك مرحله كاملاً جدي است كه بدن، دفاع بسيار كمي در برابر انواع عفونتها دارد. در واقع هر فرد آلوده به ويروس HIV ، الزاما مبتلا به ايدز نمی باشد اما در طول مدت آلودگی خود، می تواند ديگران را آلوده کند.

چه مدت طول مي‌كشد تا HIV به ايدز تبديل شود؟

بدون درمان دارويي، بطور متوسط طي 10 سال آلودگی به ويروس HIV به سمت ايدز پيش مي‌رود که البته اين مدت 10 سال براي فردي است كه تغذيه مناسبی دارد. اما فردي كه در منقطه فقيرنشين است  و بخوبي تغذيه نمي‌شود ممكن است بسيار سريعتر به سمت ايدز و نهايتاً مرگ پيش برود.درمان دارويی ضد ويروس مي‌تواند مدت زمان بين آلودگي با HIV و شروع ايدز را طولاني تر كند. داروهاي جديدي بوليد شده‌اند که با مصرف آنها، فرد آلوده به HIV  مي‌تواند مدت زمان طولاني قبل از ايجاد ايدز زندگي كند. اما اين دارو‌ها بسيار گران و کمياب بوده و در بسياري از كشورهاي فقير در دسترس نیست و آلوده شدگان در این کشورها٬ سریعتر به سمت مرگ پيش مي‌روند.

HIV    << چگونه منتقل مي‌شود؟  >>

HIV در خون و ترشحات جنسي فرد مبتلا  و نيز شير پستان زن آلوده، يافت مي‌شود.

HIV‌ هنگامي منتقل مي‌شود كه مقدار كافي از اين ترشحات به بدن فردي برسد

راههاي مختلفي كه فرد مي‌تواند به HIV مبتلا گردد عبارتند از:

1 -  رابطه جنسي بدون محافظت با فرد آلوده     2 – تماس با خون فرد آلوده

3- سرايت از مادر حامله آلوده به جنين در داخل رحم و يا از شیرمادر آلوده به كودك

4 – استفاده از محصولات خوني آلوده        5 – داروهاي تزريقي

علائم بيماری چگونه ظاهر می شود؟

با کاهش قدرت سيستم دفاعی٬ به مرور زمان بدن آمادهٴ ابتلا به عفونتها و سرطانهايی می شود که به طور معمول در مردم عادی ديده نمی شوند ، اين بيماريها بصورت بيماريهاي ريوی ، اسهالهاي شديد و مزمن ،‌ تبهای طولانی ، کاهش وزن ،‌ اختلالات شخصيتی ،‌ بيماريهاي مغزی و پوستی خود را نشان مي دهند که درنهايت منجر به مرگ فرد مبتلا خواهد شد. علائم آلودگی با HIV بسیار پیچیده است و دارای مراحل چندی است كه الزاماً همه آنها در افراد آلوده مشاهده نمی شود. این مراحل عبارتند از: ‪

در نوشتاری کامل همه مطالب بالا  و همچنین ادامه آن در این زمینه در آرشیو کتابخانه گذاشته می شود .

رشد 100 درصدی ایدز در ایران در پنج‌سال گذشته

سایت حکومتی آفتاب: نماينده دفتر سازمان ملل در بحران ايدز گفت: رشد مبتلايان به ايدز در پنج سال گذشته در ايران به مرز 100 درصد رسيده است.

علي يزدان ستايش افزود: در تحقيقات به عمل آمده توسط سازمان ملل مشخص شده است كه كشورهاي آمريكاي شمالي و اروپاي غربي با حدود 20 درصد ابتلا در سال به عنوان رتبه اول در كاهش و بهبود وضع ابتلا به ايدز را داشه و كشورهاي روسيه و اروپاي شرقي با رشدي حدود 300 درصد در مكان اول از نظر رشد و افزايش ابتلاي به ايدز هستند.

وي ادامه داد: در اين رتبه‌بندي كشورهاي آفريقايي با 30 درصد ابتلا، آمريكاي مركزي 40 درصد، كشورهاي شرقي آسيا با 60 درصد ابتلا و در نهايت كشور ايران با 100 درصد ابتلا در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفته‌اند.

ستايش گفت: در برخي از محافل عنوان مي‌شود كه رفت و آمدها و به نوعي مرزهاي كشورها باعث ورود ايدز و ابتلا به آن شده است در حالي كه با بررسي و تحقيقات مشخص شده است كه شايد ورود يک بيماري از طريق رفت و آمد باشد اما ادامه روند رشد آن امري است كه به ورود و مرزها منتهي نشده بلكه در درون جامعه بايد دنبال آن را گرفت.

وي گفت: كار اصلي ما قبل از بوجود آمدن عفونت بوده نه بعد از تماس و بوجود آمدن عفونت زيرا هنوز براي كساني كه دچار عفونت شده‌اند تصميمي گرفته نشده است.

نماينده سازمان ملل در بحران ايدز در پايان سخنان خود گفت: بهترين روش براي عدم بوجود آمدن عفونت، آموزشهاي صحيح در زمان قبل از سن بلوغ بوده كه بايد با بردن اين مطالب به كتابهاي درسي براي رسيدن به آن تلاش كرد.

باید مبارزه کرد با هر که و هر چه که می خواهد تو را اسیر کند و آزادی و فرهنگ و تمدنت و همه چیزت را به یغما ببرد . باید مبارزه کرد باه کسی که می خواهد لذت نفس کشیدن را از تو بگیرد .

  صحنه هایی از نماز خواندن رئیس جمهور حکومت اسلامی

  باز  هم سقوط هواپیمایی دیگر

علت نقص فنی مانند پروازهای قبلی که هیچگاه گزارش درستی ارائه نشد

مقصران سقوط  : آمریکای جهانخوار که حکومت متصل به خدا و چاه جمکران ما را تحریم کرده و ما از

این تحریمها هیچ باکی نداریم

خلبان و کمک خلبان

کوه و ارتفاعات ....

با تصويب آيين‌نامه ازسوي دولت صورت مي‌گيرد:
ساماندهي و حمايت از فعاليت قانوني سايت‌هاي اينترنتي

SUPPORT HUMAN RIGHTS In IRAN

  FREE       POLITICAL       PRISONERS
          

  FREE  KIANOOSH  SANJARI 

      زندانی سیاسی آزاد باید گردد     

 52 روز است که کیانوش سنجری در سلول انفرادی است

http://sos-sanjari.blogspot.com 

 بنیاد گرایی همچنان حرف اول را در منطقه خاورمیانه می زند